Hallo,
Ik ben een man van 42 jaar oud en behoor niet zo snel tot de misogynie[vrouwenhaters] in deze leeftijdsklasse.
Toch ervaar ik een constante druk in een menswereld die geheel reageert vanuit basale driften die in zijn totaliteit nooit rationeel kunnen zijn.
Vrouwen vindt ik soms aparte wezens! Omdat zij totaal niet corresponderen met de realiteit die ik voor ogen heb!
Ik waan mij niet superieur en probeer daarom die superioriteitsgevoelen te onderdrukken. Maar door vele akkefietjes en miscommunicaties met doorsnee mensen merk ik wel dat ik een planeet leef omringt door onbezielde poppen die mij het bloed onder de nagels vandaan kunnen halen.
Bovendien ervaar ik in sommige momenten een volkomen eenzaamheid die door mijn ziel heen stroomt omdat er een niet harmonieus en symmetrisch eerlijkheid is tussen mij en de ander. Vrouwen spelen hierin een ook een overduidelijke rol!
Het is nooit eerlijk geweest, en ik blijf mij in de echte wereld met andere mensen om mij heen mijzelf wegcijferen.
Ben die ene loser die wel vergeten kan worden.
Vele kijken niet naar mij om!
Vaak ben ik die ander, ik ben zoals ik ben, ik anders ben bijzonder op mijn manier: Elke doordachte ietsjes die men mij kan geven om de ware aard te bagatelliseren.
Ik ben leef in een volkomen introspectie met mijzelf en ben daarom heel zelfbewust en ga daarin met veel respect met mijzelf om. Elke activiteit die ik wil ondernemen is bezield en doet er voor mij echt toe.
Techniek, kunst, muziek, wetenschap, filosofie, en soms spiritualiteit daarin kan ik mijzelf ontplooien en een nieuwe en duidelijke wereld scheppen. Een oud elektronisch ding uit de jaren 30,s, t/m de jaren 90 is een fantastisch schepsel maar vooral welke mooie techniek daarin zit. Maar er zijn steeds meer onderwerpen en objecten bij gekomen die indrukwekkend zijn.
De hele poespas en de schepping van de natuur is voor mij een 2e goddelijkheid, ik kan niet zonder deze mooie dingen om mij heen.
Filosofie is ook prachtig al hoe wel ik een beetje moet uitkijken welke filosofische opvatting het is.
Ik ben een idealist die een prachtige en betere wereld wil hebben herschept vanuit deze wereld.
Een gespikkelde stekel-koe met een olifanten slurf op een andere planeet daar geloof ik heilig in [niet letterlijk]
Ook ben ik een duidelijk zwartgallige pessimist en soms de drang heeft de mens in het bijzonder te herplaatsen in een kudde gevaarlijke en niet doordachte irrationele monsters in een wereld die nooit echt kan veranderen. Veelal geloof ik daarin de causaliteit van de biljartbalspel [ hopeloos in een universum met niet vrije en natuurkundige wetten]
Toch, ben ik van mening dat er ergens heel ver weg een harmonieus wereld is waarin de mens vrij handelt en ieder ook doordacht is zonder primitieve stuiptrekkingen!
Zo aardig mogelijk
Er is zo veel om op te noemen om mijzelf als trouwe vriend te zien.
Maar er is ook veel onzekerheid omdat ik in een wereld ervaar die vreemd en behoorlijk surrealistisch is.
Ik ben een man van 42 jaar oud en behoor niet zo snel tot de misogynie[vrouwenhaters] in deze leeftijdsklasse.
Toch ervaar ik een constante druk in een menswereld die geheel reageert vanuit basale driften die in zijn totaliteit nooit rationeel kunnen zijn.
Vrouwen vindt ik soms aparte wezens! Omdat zij totaal niet corresponderen met de realiteit die ik voor ogen heb!
Ik waan mij niet superieur en probeer daarom die superioriteitsgevoelen te onderdrukken. Maar door vele akkefietjes en miscommunicaties met doorsnee mensen merk ik wel dat ik een planeet leef omringt door onbezielde poppen die mij het bloed onder de nagels vandaan kunnen halen.
Bovendien ervaar ik in sommige momenten een volkomen eenzaamheid die door mijn ziel heen stroomt omdat er een niet harmonieus en symmetrisch eerlijkheid is tussen mij en de ander. Vrouwen spelen hierin een ook een overduidelijke rol!
Het is nooit eerlijk geweest, en ik blijf mij in de echte wereld met andere mensen om mij heen mijzelf wegcijferen.
Ben die ene loser die wel vergeten kan worden.
Vele kijken niet naar mij om!
Vaak ben ik die ander, ik ben zoals ik ben, ik anders ben bijzonder op mijn manier: Elke doordachte ietsjes die men mij kan geven om de ware aard te bagatelliseren.
Ik ben leef in een volkomen introspectie met mijzelf en ben daarom heel zelfbewust en ga daarin met veel respect met mijzelf om. Elke activiteit die ik wil ondernemen is bezield en doet er voor mij echt toe.
Techniek, kunst, muziek, wetenschap, filosofie, en soms spiritualiteit daarin kan ik mijzelf ontplooien en een nieuwe en duidelijke wereld scheppen. Een oud elektronisch ding uit de jaren 30,s, t/m de jaren 90 is een fantastisch schepsel maar vooral welke mooie techniek daarin zit. Maar er zijn steeds meer onderwerpen en objecten bij gekomen die indrukwekkend zijn.
De hele poespas en de schepping van de natuur is voor mij een 2e goddelijkheid, ik kan niet zonder deze mooie dingen om mij heen.
Filosofie is ook prachtig al hoe wel ik een beetje moet uitkijken welke filosofische opvatting het is.
Ik ben een idealist die een prachtige en betere wereld wil hebben herschept vanuit deze wereld.
Een gespikkelde stekel-koe met een olifanten slurf op een andere planeet daar geloof ik heilig in [niet letterlijk]
Ook ben ik een duidelijk zwartgallige pessimist en soms de drang heeft de mens in het bijzonder te herplaatsen in een kudde gevaarlijke en niet doordachte irrationele monsters in een wereld die nooit echt kan veranderen. Veelal geloof ik daarin de causaliteit van de biljartbalspel [ hopeloos in een universum met niet vrije en natuurkundige wetten]
Toch, ben ik van mening dat er ergens heel ver weg een harmonieus wereld is waarin de mens vrij handelt en ieder ook doordacht is zonder primitieve stuiptrekkingen!
Zo aardig mogelijk
Er is zo veel om op te noemen om mijzelf als trouwe vriend te zien.
Maar er is ook veel onzekerheid omdat ik in een wereld ervaar die vreemd en behoorlijk surrealistisch is.
